Overtocht naar Newcastle, Hadrian’s Wall, Piperdam

IJmuiden haven

30 juni
Om half drie sluiten we aan in een van de rijen voor het toegangshek van het haventerrein waar de boot naar Newcastle ligt. Na een korte tijd kunnen we doorrijden. We krijgen onze tickets, passeren de marechaussee en sluiten weer aan een van de rijen. Na zo’n anderhalf uur wachten, waarbij de volgorde waarin de auto’s aan boord mogen volstrekt willekeurig lijkt, mogen ook wij de boot inrijden. Het is zo’n 33 graden en de zon schijnt fel. Wachten voelt dan wel als extra lang.

 

We hebben een standaard hut, zonder raampjes en met twee bedden boven elkaar. We gaan weer snel naar buiten, de zon (weer) in en de afvaart bekijken. De boot vertrekt op tijd uit IJmuiden. Wij blijven buiten kijken.

 

Om kwart over acht gaan we aan het dinerbuffet. Voordat we gaan slapen, lopen we nog een tijdje buiten in de schemering.

 

1 juli

Wat later dan de dienstregeling aangaf, meren we af in Newcastle. En voordat we van de boot zijn en daarna de inreisformaliteiten achter de rug hebben, zijn we we al halverwege de ochtend. En dan hebben we, dankzij het tijdsverschil ook al een uur extra gekregen.

roodborstje

 

Voordat we naar Schotland gaan, rijden we eerst naar naar Hadrian’s Wall. We rijden naar Chesters Fort. Daar gaan we een ruïne van een Romeinse nederzetting bekijken. Maar eerst gaan we buiten koffie drinken. Daarbij hebben we op en rond de tafel gezelschap van een roodborstje.

 

We lopen een eindje tot we bij de resten van de legerplaats komen. Het is toch wel indrukwekkend om nu nog de restanten te zien van wat de Romeinen zo’n 200o jaar geleden hebben neergezet, niet alleen de gebouwen, maar ook de fundering van een brug over de Tyne.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Via een kleine weg binnendoor komen we op de grote weg naar Schotland. Om kwart voor twee zijn we bij de grens bij Carter Bar (op de A68). De grens is niet te missen door een welkomstbord in de kleuren van de Schotse vlag en een grote steen met daarop de naam van het land waar je met het gezicht naartoe staat, „Scotland” of „England”. Natuurlijk stoppen we hier even.

 

 

Bij Edinburgh rijden we naast de oude, stalen spoorbrug over de Firth of Forth.

 

Het is al eind van de middag als we bij ons eerste verblijf dicht bij Dundee, in de Piperdam Lodges, arriveren, een ruime, houten blokhut in het bos.