Glen Ogle

14 juli
Vandaag gaan we weer een echte wandeling doen en nog wel vanaf ons huisje. We lopen de Glen Ogle Trail. Die gaat (zoals wij lopen) eerst over een spoortraject dat niet meer als zodanig dienst doet. Toen we zaterdag op weg waren naar Lochearnhead, zagen we al een opvallend viaduct. Dat maakt nu onderdeel uit van de route.

 

Het eerste stuk van de wandeling is nogal gemakkelijk, een breed pad, eerst nog asfalt, later een goede zandweg, onderbroken door het viaduct. Maar vanaf waar onze terugweg begint, een klein stukje na het viaduct, is het anders. Tussen gras of varens gaat het over een bodem die of drassig was, of ronduit nat. En het maakt niet uit of het pad over een helling gaat. Overal is het nat. Achteraf denken we dat we precies op het enige droge stukje hebben gezeten om ons brood te eten.

 

We moeten ergens de doorgaande weg oversteken. Aan de andere kant zijn schapenweiden. Het is er net zo drassig als aan de andere kant.

 

 

 

 

 

 

 

 

Halverwege de middag zijn we weer terug in Lochearnhead.