Shanghai

In 2009 was Shanghai mijn kennismaking met China. Op 19 juli ‘s morgens ben ik er met het vliegtuig uit Frankfurt aangekomen.
 

Spiegelende ramen in de aankomsthal van de luchthaven van Shanghai
Gezondheidscontrole op de luchthaven van Shanghai

De WHO had een paar weken ervoor de “Mexicaanse griep” tot pandemie verklaard. In het vliegtuig kreeg ik daarom een extra formulier met de nodige vragen over mijn gezondheid. Op de luchthaven was een extra controle ingericht om het formulier te controleren. Deze controle kon ik vlot passeren.

 

Shanghai is in een moordend tempo gegroeid van een vissersdorp naar een wereldstad met meer inwoners dan Nederland. Er staat veel moderne hoogbouw – héél hoog – en op veel plaatsen wordt hard gewerkt aan nieuwbouw. Oude wijken zijn daarvoor opgeofferd, op andere plaatsen bestaan deze nog in oude luister. Weinig in Shanghai is erg oud, dat wil zeggen ouder dan een paar decennia; wat oud lijkt, is vaak toch recent gebouwd in oude stijl.

Op de foto’s onder is het moderne Shanghai te zien met de vele hoge torens. Opvallend is in ieder geval de televisietoren met de twee bollen.

Hoogbouw in Shanghai

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op de rechter foto staat rechts de Jin Mao Tower, gereed in 1998 en op dat moment met 421 meter het hoogste gebouw van China. In 2007 is het gebouw ernaast opgeleverd, Shanghai World Financial Center. Dit zou met 492 meter het hoogste gebouw ter wereld moeten worden, maar er waren inmiddels al twee hogere. Ik ben met de lift naar het platform in de Jin Mao Tower geweest op een dag met aardig wat bewolking. Van bovenaf kun je (door dik glas) zo’n hondervijftige meter in het gebouw naar beneden kijken, naar de lobby van het Hyatt Hotel.

 

Op de foto’s hieronder winkelpromenade Nanjing Donglu (links) en de hal van het Shanghai Museum.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op de foto’s hieronder het Wuxing-Ting theehuis (links) te zien en de Yuyuan Garden (rechts).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vanuit Shanghai zijn we op 21 juli vertrokken om de eclips op een andere plaats te gaan zien. Op de dag van de eclips, 22 juli, zijn we weer teruggekomen.

 

Op 23 juli vertrokken we met de nachttrein naar Beijing, een reis van ruim 1450 kilometer. Op de foto mijn slaapplaats, de onderste van drie; links van het paadje (met bagage) waren er nog drie.

 

 



Terug naar hoofdpagina China 2009

Door naar volgende pagina van deze reis