Nootka trail

27 augustus
Om een uur of zeven vertrekken we in een volgepakte auto. Eerst kijken we op de markt in Ganges bij de groentenstand waarvoor we gisteren gewerkt hebben.

 

We gaan met de ferry vanaf Vesuvius naar Vancouver Island. In Campbell River gaan we bij de gigantische supermarkt spullen voor de lunch en het laatste voor de trekking halen. Op een minuut of vijf rijden lunchen we langs een rivier waar nogal veel op zalm wordt gevist.

watervliegtuig

 

Rond drie uur zijn we in Gold River bij het vertrekpunt voor het watervliegtuig. We vliegen met een Cessna. Daarin kunnen we niet met vier personen en al helemaal niet de bagage. We gaan in twee vluchten, Lo en ik met de eerste. Onderweg zien we een grijze walvis.

Nootka trail, Third Beach

 

Op het eindpunt, Louis Lagoon, wachten we ruim een uur op de anderen. Dan gaan de rugzakken op en gaan we het bos in. Na bijna een uur door de dichte begroeiing en over wat hoogteverschillen komen we op een groot strand, Third Beach, ons eerste kamp.

 

We maken onze eerste avondmaaltijd klaar, lopen wat over het strand en gaan vroeg slapen.

28 augustus

Nootka trail, Third Beach

Het eerste stuk lopen lijkt een voortzetting van gisteren. We gaan eerst het bos weer in en verder afwisselend door het bos en over het strand. Het is de hele dag mistig boven zee. Verder landinwaarts is het mooier.

 

Tegen het eind van de middag begint de lucht heel vreemd te betrekken. Het blijft zonnig, maarde nevel zorgt voor een heel bijzondere sfeer, ietwat mystiek.

Nootka trail
Noota trail
Nootka trail
Nootka trail, halo

 

 

 

























 

sand dollar

 

Aan het eind van de middag komen we bij een waterval. We gaan hier zwemmen (of in bad). We slapen in het bos achter een enorme stapel aangespoeld hout.

29 augustus

 

Na het ontbijt lopen we weer verder over het strand en door het bos. Al vroeg in de middag komen we voor een rivier die redelijk diep is. We maken een vlot voor de rugzakken en we gaan zelf door het koude water dat tot borsthoogte komt.

We lopen nog een stukje door het grint en slaan ons kamp op tegen de aangespoelde bomen op het brede strand.

 

Nootka trail

30 augustus
Ontbijten, opbreken en weer op pad, net als de vorige dagen. Dan lopen we vrij snel naar grote stenen. De eerste zijn goed te doen, maar dan volgt een stuk dat spekglad is. Na de stenen volgt een helling die we met een touw op moeten. Daarbij doen we de rugzakken af; die worden door Lo omhoog gehesen tegen de helling op. Ze komen dan ook aardig onder het zand boven.

indian paintbrush

 

De lunch eten we op een strandje met een watervalletje waaruit ons drinkwater moet komen. Voor dat doel staat er al jaren, zo weet Lo, een pan om het water in op te vangen.

 

Eindelijk zien we in zee ook otters. Maar het zijn geen zeeotters, maar rivierotters. Een stuk verder blijven we een tijd op een uitkijkpunt van scherpe lavastenen.

 

We gaan weer verder. En nog geen tien minuten lopen verder zijn we op de plek waar we ons kamp maken. Het waait erg hard als we onze tenten opzetten. Later gaat de wind liggen.

Na het eten gaan we terug naar het uitkijkpunt.

 

 

Scholekster
Nootka trail
Nootka trail



 

 

 

 

 

 

 

31 augustus
Na het ontbijt en inpakken, wacht ons een korte etappe. We komen op Maquina Point, waar we een hele poos blijven kijken. Al snel zijn we daarna op onze laatste locatie, een breed strand.

 

De hele middag doe ik niets anders dan op het strand in de zon zitten en naar de zee kijken. Er is geen wild te zien.

Na het avondeten gaan we stukje lopen om naar drooggevallen stukken rots te kijken. Daar groeit en leeft van alles. De mooiste kleuren zijn van de zeesterren en anemonen.

 

getijdepoel met zeesterren en anemonen
zeester

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1 september

zeester

Om half zes staan we op. We ontbijten in de schemer en gaan op pad als het net licht is. Ook hier komen we in het bos weer bij een steile helling waar de rugzakken aan een touw naar beneden worden gelaten voordat we zelf afdalen.Een klein stuk verder waden nog een keer door de lagoon.

Op zo’n twee kilometer voor het einde presteer ik het om niet zo handig over een dode boom te stappen. Met beide voeten kom ik in een aanrollende golf terecht. Met doornatte schoenen en sokken loop ik het laatste stuk. Maar goed dat dat niet eerder gebeurde. 

 

Yugot, Friendly Cove

Het laatste stuk is nog zo’n half uur over een grindstrand. Dan komen we in het indianengebied. We zijn in Friendly Cove, ook wel Yugot, het eindpunt. We lopen de steiger op. Het duurt nog ruim een half uur en dan komt het vliegtuig, de Beaver. We gaan nu allemaal tegelijk.

Weer een paar uur later en via de ferry naar Vesuvius zijn we weer bij Lo thuis op Salt Spring Island.


Terug naar Canada van oost naar west

Terug naar Salt Spring Island (1)

Verder naar Salt Spring Island (2)