Spatsizi Plateau Provincial Wilderness Park

zondag 22 augustus tot en met dinsdag 24 augustus

Cold Fish Lake in de vroege ochend

Onze eerste dagtocht gaat naar Airplane Valley. We lopen lang door het bos. Als we zo hoog zijn dat er geen bomen meer zijn, ziet iemand, op afstand, een eland. Een stuk verderop zien we een schaap. En met de nodige vogels is dat het wild voor deze wandeling.

Air Plane Valley trail
Cold Fish Lake (2)

Op een soort van pas eten we. Dan gaan we in kleine groepjes verder. Aangezien het klimmen mij niet zo gemakkelijk af ging, besluit ik om hier te blijven. Het is prachtig weer en wie weet kan ik wat wild ontdekken. Maar het schaap van eerder vandaag is het enige wild dat zich laat zien.

Air Plane Valley (2)

 

De terugweg is dezelfde route.

 

kariboe zwemmend

’s Avonds als we zitten te eten is er in het meer iets vreemds dat onze aandacht trekt. In het meer zwemt een kariboe en een grote wolf komt net het water weer uit. De kariboe, een vrouwtje, zwemt uiteindelijk een enorm stuk door het meer. Mogelijk had ze een jong en is dat door de groep wolven gepakt. Want de wolf is een mannetje en het is niet gebruikelijk dat die alleen jaagt. Waarschijnlijk zit de rest van de groep wat verder weg, voor ons niet zichtbaar door de begroeiing. We horen de wolf ook blaffen. Wat later verdwijnt hij tussen de struiken. De kariboe zwemt gewoon door.

Cabins en ons kamp bij Cold Fish Lake

 

De volgende dagtocht gaat naar het Spatsizi plateau. Het is een lange klim. Het plateau is een toendralandschap; er zijn geen bomen, alleen lage planten. Verder zijn er pingo’s. Dat zijn heuvels waaronder permafrost verhindert dat de vochtige grond bij bevriezing naar beneden kan uitzetten. Door de uitzetting naar boven ontstaan deze heuvels.

 

Als we op het plateau zijn, slaat het weer om. Het begint te regenen en te waaien. De temperatuur zit rond het vriespunt en het is er bepaald onaangenaam. Er komt niets van fotograferen en filmen. We eten in een klein dal, uit de wind, maar wel in de miezerige regen.

 

Op de terugweg wordt het weer wat beter en is er zelfs weer zon. We zien (met de verrekijker) twee elanden. We zijn redelijk vroeg weer terug.

 

Bug Lake

Op onze laatste dag hier gaan we op pad het dal in naar het noordwesten. De anderen kiezen ervoor om naar het Black Fox Lake (één verder naar het westen vanaf Cold Fish Lake) te gaan. Ik heb mijn zinnen gezet op het Bug Lake, nog weer verder naar het westen. Wat onderweg en vooral bij het meer opvalt, zijn de vogels. Ander wild zie ik niet. Uiteindelijk kom ik bij Bug Lake. Ik kijk er even rond en loop weer verder langs het meer. Het pad gaat van het meer af, omhoog. In de verte zie ik zo’n twintig paarden.

Paarden

Ik loop er voorbij en even verder liggen een paar cabins. Daar kan ik ook weer naar het meer. Er lopen een paar mannen buiten en we beginnen een gesprek. Ik word al snel binnen uitgenodigd voor koffie. En daar maak ik dankbaar gebruik van. Lunchen doe ik weer buiten uit mijn rugzak. Ik volg dezelfde weg terug met een klein ommetje langs een van de kleinere meertjes die niet op de kaart staan. Er zijn alleen veel vogels (die ik niet herken).

 

Verder op de terugweg, bij het Black Fox Lake, kom ik de anderen weer tegen. Gezamenlijk lopen we terug. De hele dag was er een miezerige regen. Nu wordt het wat beter.

Omdat we nog tijd genoeg hebben, gaan we langs het Cold Fish Lake (aan de overkant vanuit de cabins gezien) om te ontdekken of daar een bruikbare trail is. Die blijkt er inderdaad te zijn. We lopen een heel eind door de struiken, tussen de bomen door, vlak langs het meer. Dit is toch heel wat anders dan de uitgezette routes in eerdere vakanties. Uiteindelijk komen we op een strandje. Daar maken we een vuur. We warmen ons en we laten onze kleren droog worden. In verschillende groepjes gaan we terug naar de cabins.

 

Terug naar Canada 2010

Verder naar volgende pagina

Terug naar vorige pagina