Alaska

donderdag 2 september

We rijden vandaag door Alaska. De weg van Dawson City naar de grens met de USA is de Top Of The World Highway (9). Direct buiten Dawson City gaan we met het pontje de Klondike River over. Door de regen rijden we naar de grens.

Het kost ons ongeveer drie kwartier om de grens te passeren. En het zou handig geweest zijn als vooraf bekend was dat de kosten, USD 6 per persoon, in contanten (geen credit card dus) en niet in andere valuta voldaan moet worden. En hier is geen geld te verkrijgen, in welke valuta dan ook. Wij wisten dat allemaal niet. Maar we hebben het gered. Eindelijk zijn we de grens over. Hier heet de weg Taylor Highway (5).

 

Langs de Taylor Highway

Een stuk verder is de weg afgesloten. Dit wisten we vooraf. Om elf uur gaat de weg open en mogen we achter een pilot car in konvooi naar Chicken rijden. Tot die tijd hebben we uitgebreid de gelegenheid om in een aftands restaurantje wat te drinken. De eigenaar moet wel de tijd van zijn leven hebben met al die wachtende auto’s al een paar maanden elke dag.

 

Uiteindelijk gaan we op weg. Aanvankelijk is niet zo duidelijk wat hier aan de hand is, maar een stuk verder zijn hele stukken weg inderdaad weggespoeld. Er is nog veel te doen.

Langs de Taylor Highway (2)

 

In Chicken gaat de pilot car van de weg. Wij gaan even naar de parkeerplaats met een paar restaurants om wat eten te halen. We vinden hier nauwelijks iets wat ons bevalt. Weer een stuk verder vinden we nog wel wat te eten (waarbij de wisselkoers voor de nodige extra winst zorgt voor de plaatselijke uitbaters).

Ver in de middag komen we bij de grens, nu om Canada weer in te gaan. Deze grenspassage gaat heel wat gemakkelijker. We rijden nu weer op de Alaska Highway (1).

 

Langs de Alaska Highway

We besluiten om door te rijden naar de campground die we volgens plan morgen zullen bereiken. Dat betekent voor vandaag een late aankomst en dus laat eten. Voor morgen betekent dat dat we tijd overhouden en waarschijnlijk nog wel een wandeling kunnen doen.

Inderdaad, na acht uur komen we op Congdon Creek Campground aan het Kluane Lake. We zetten snel de tenten op. Een paar gaan water halen en het eten klaar maken en een paar anderen hakken hout en maken het kampvuur.

Niet alle keren dat ik ’s nachts de tent uitga, vermeld ik in een verslag. Maar nu wel een keer. Vannacht heb ik (bijna letterlijk) met open mond staan kijken naar de heldere sterrenhemel. Die was zo geweldig mooi! Helaas was er (alweer) geen noorderlicht te zien.


Terug naar Canada 2010

 

Verder naar volgende pagina

Terug naar vorige pagina